

Historia I stosowanie pasteli TOISON D’OR
Miękkie kwadratowe pastele są w rzeczywistości suchymi, miękkimi pastelami.
W porównaniu do pasteli olejnych, są mniej wytrzymałe, ale prace wykonane przy ich pomocy odznaczają się niewiarygodną atmosferą. Czasami
miękkie pastele
są podobne do gwaszowych, olejnych lub kredkowych obrazów lub szkiców. Zależy to od typu pasteli. Praca pastelami miękkimi
miała wiele form w historii.
Początki stosowania prototypów pasteli można datować na XV w., kiedy miękkie pastele i podobne tworzywa zaczęły być szeroko
wykorzystywane w pracowniach rysunkowych. Pierwsi, starzy mistrzowie tacy jak Leonardo da Vinci, Raphael
czy Michał Anioł, używali sangwiny oraz tuszu. Z biegiem czasu odkrywali wciąż
nowe materiały i techniki. Ostatecznym krokiem było użycie pasteli. Włoscy
malarze renesansu mogą być uważani za pionierów w tej dziedzinie. W ich erze,
rysunek stał się obowiązkowa częścią studiów malarskich. Jako konsekwencja
nadchodzącego stylu barokowego, pastele były coraz częściej używane z powodu
swojej lekkości i miękkości. Stosowano je nie tylko w rysunku, ale i w malarstwie.
Pastele stały się bardzo popularne i w baroku zaczęto je uważać za pełnowartościowy
styl artystyczny. Stało się tak głównie dzięki weneckiemu artyście Rosalba
Carriera, zadziwiającemu portreciście i malarzowi symbolizmu. Jemu współczesnym
i również świetnym portrecistą był Quentin de La Tour. Był znany jako autor
pięknych portretów, którym towarzyszyła unikalna, miękka atmosfera, bardzo
podobna do dzieł malowanych farbami olejnymi. Wiele z jego dzieł powstało
dzięki pastelom.
Do końca XIX w., pastele zaczęły być przedmiotem zainteresowania szerszej publiczności, głównie dzięki rodzącemu
się nowemu
stylowi artystycznemu - impresjonizmowi, który znalazł inspirację w życiu i naturze. Artyści nakładali farbę jedną obok drugiej i zacierali
w ten sposób granice pomiędzy szkicem a obrazem. Niektórzy używali pasteli do szkiców, aby później dokończyć obraz farbami olejnymi, inni
znaleźli w nich swój, najpełniej im odpowiadający styl. Jednym z głównych reprezentantów impresjonizmu i osobą, która pokazała pastele
szerokiej publiczności był Edgar Degas. Pastele zdominowały jego późniejszą twórczość. Innymi ważnymi artystami epoki Impresjonizmu byli
uczniowie Degasa, - Mary Cassat, Boudin
i Toulose – Lautrec.
Wiek XX również był bogaty w artystów tworzących techniką pastel, jednakże najbardziej znanym jest Hiszpański malarz Pablo Picasso. Kiedy miał zaledwie 20 lat, wystawił swoje obrazy w Barcelonie, osiągając niewiarygodny sukces. Jego modernistyczne pastele charakteryzowały się specyficznym nałożeniem farb w szerokie pasy. W jego okresie, uczynił pastele tak popularne jak Degas w swoim.
Innymi popularnymi artystami XX. wieku byli Hiszpański pejzażysta Ramón Casas, jak również zadziwiający rysownik Francesco Serram, który stał się sławny dzięki obrazom, przedstawiającym tajemnicze, kobiece kształty.
Pastele jako narzędzie pracy pomagają ze swoją finezyjnością utrzymać niepowtarzalną magię chwili. Dzięki swojej delikatności, umożliwiają kreowanie pięknych dzieł sztuki tym, którzy są zakochani w pastelach.
Charakterystyka
TOISON D’OR 8580 kwadratowe miękkie pastele są nowym produktem firmy
KOH – I – NOOR HARDTMUTH, wprowadzonym
na rynek w roku 2005.
Kluczowymi komponentami farb są naturalne składniki bazujące na węglanowym wapnie. Są też minerały wapniowe lub kreda. Razem
z pozostałymi składnikami i wymieszanymi czynnikami tworzą bazową strukturę, do której ostrożnie wmieszane
są pigmenty. Pigmenty są pozyskiwane
od renomowanych producentów z całego świata. Jakość farby, odporność na światło, wytrzymałość i odpowiednia konsystencja wpływa na ostateczny
rezultat pracy.
Kwadratowy kształt wprowadza, oprócz standardowego użycia kredek, możliwość pokrywania dużych obszarów papieru poprzez poprzeczne ułożenie kredki (bokiem). W dodatku, ta technika umożliwia tworzenie wyśmienitych rysunków. Kwadratowy kształt jest źródłem inspiracji i prowadzi do rozwoju nowego stylu.
Podstawowa charakterystyka kwadratowych miękkich pasteli jest łatwe rozprowadzanie w odpowiedniej ilości na papierze
lub innej
powierzchni. Ta technika daje nieskończone możliwości zmiany nasycenia i barwy obrazu. Ponadto możliwe jest uzyskanie cieniowania w bardzo
prosty sposób. Po zakończeniu obrazu, wskazane jest użycie utrwalacza, w celu zapobieżenia rozmazywaniu.
Żaden ze składników używanych w procesie produkcji nie zawiera toksycznych albo szkodliwych substancji więc pastele
są
odpowiednie dla użytkowników w każdym wieku.
